Γιώργο, μπορείς να παρατηρήσεις ότιgavrilos έγραψε:Edit:Στην πιο πάνω δημοσίευση,στη λύση του Δ.2 παρατηρώ πως υπάρχει ένα κενό αφού βγαίνει τοστον παρονομαστή την ώρα που το κάτω άκρο ολοκλήρωσης είναι
.Τι πρέπει να κάνω γι' αυτό;
για κάθε 
και να κάνεις την αλλαγή μεταβλητής σου χωρίς να αντικαταστήσεις τον τύπο της 
οι ασκήσεις τέτοιου τύπου κυκλοφορούν στην αγορά....και δεν χρειάζεται δικιολόγηση...υπάρχουν και ασκήσεις με συνδυασμό γεωμετρικών τόπων...matha έγραψε:Ίσως είναι λίγο θολό το γιατί η ελάχιστη απόσταση μεταξύ της ευθείας και της παραβολής είναι όντως αυτή που (πολύ σωστά) αναφέρει παραπάνω ο gavrilos. Φαντάζομαι ότι απαραίτητη δικαιολόγηση δεν υπάρχει στο σχολικό βιβλίο.
Ένας άλλος τρόπος (φυσικά εκτός σχολικού πνεύματος) είναι ο ακόλουθος:
Το σημείοδιατρέχει την ευθεία και το σημείο
διατρέχει την παραβολή.
Είναι, από την ανισότητα
με την ισότητα να ισχύει όταν
Άρα
Το Δ.2 θα μπορούσε να αποδειχθεί και δουλεύοντας στη συνάρτηση με τύποsocrates έγραψε:Γιώργο, μπορείς να παρατηρήσεις ότιgavrilos έγραψε:Edit:Στην πιο πάνω δημοσίευση,στη λύση του Δ.2 παρατηρώ πως υπάρχει ένα κενό αφού βγαίνει το
για κάθε 
.
για κάθε και 
.
είναι η μηδενική συνάρτηση στο 
.
Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης
![\displaystyle{d^2(A,B)=(a-b)^2+\Big(\frac{b^2}{4}+3-a\Big)^2\geq \frac{1}{2}\Big(\frac{b^2}{4}-b+3\Big)^2=\frac{1}{2}\Big[\Big(\frac{b}{2}-1\Big)^2+2\Big]^2\geq 2}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/7a4d70d833ee83b94d91ebae60d98ccc.png "\displaystyle{d^2(A,B)=(a-b)^2+\Big(\frac{b^2}{4}+3-a\Big)^2\geq \frac{1}{2}\Big(\frac{b^2}{4}-b+3\Big)^2=\frac{1}{2}\Big[\Big(\frac{b}{2}-1\Big)^2+2\Big]^2\geq 2}")
