kostastheoxaropoulos έγραψε: ↑Παρ Ιαν 07, 2022 1:25 pm
Καλησπέρα είμαι πρωτοετής φοιτητής στο πανεπιστήμιο Αθηνών και ειναι η πρώτη μου δημοσίευση. Είχα την εξής ,ας το πούμε, απορία. Αν
![\left [ a,b \right ] \left [ a,b \right ]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/77c4ded661666dc920e508d89d5a97cf.png)
ή

όπου

είναι διάστημα στο

, ισχύει ότι
![\left [ a,b \right ]+ \mathbb{Q}= \mathbb{R} \left [ a,b \right ]+ \mathbb{Q}= \mathbb{R}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/d3b213055490bc6f2e54d499161c9bd3.png)
(όπου

); Επίσης θα ίσχυε το ίδιο αν αντί του διαστήματος είχαμε απλώς ένα υπεραριθμήσιμο σύνολο; Μου φαίνεται ότι το πρώτο είναι τελείως προφανές και ότι το δεύτερο δεν ισχύει πάντα απλώς ήθελα μια επιβεβαίωση.
Ας δούμε και άλλον ένα συλλογισμό που δείχνει ότι δεν αληθεύει κατ΄ ανάγκη το δεύτερο. Ο συλλογισμός εξηγεί πιο καλά το φαινόμενο αλλά προειδοποιώ ότι χρησιμοποιεί πιο βαριά Μαθηματικά, τα οποία διδάσκονται σε μεγάλα εξάμηνα σπουδών.
Τονίζω όμως ότι στα παρακάτω, τα λόγια είναι πολλά αλλά η ιδέα απλή.
Θα χρησιμοποιήσω το γεγονός ότι το σύνολο

με σώμα το

είναι διανυσματικός χώρος (απλό) ο οποίος έχει βάση (εξ ανάγκης μη αριθμήσιμο σύνολο). Η ύπαρξη βάσης (ακριβέστερα, βάσης Hamel), χρησιμοποιεί το Αξίωμα Επιλογής. Μάλιστα μπορώ να θεωρήσω ότι ένα στοιχείο της βάσης είναι ο αριθμός

, και μετά να επεκτείνω το σύνολο

σε βάση του χώρου. Ονομάζω

ένα στοιχείο της βάσης, διαφορετικό από το

. Επίσης ονομάζω

το σύνολο των πεπερασμένων αθροισμάτων με ρητούς συντελεστές στοίχείων της βάσης που είναι διαφορετικά από τα

και

.
Ισχυρίζομαι ότι

. Ακόμα καλυτερα, ισχυρίζομαι ότι

.
Mα αυτό είναι τετριμμένο: Από την μοναδικότητα της παράστασης των στοιχείων του

ως γραμμικούς συνδυασμούς (με ρητούς συντελεστές) στοιχείων της βάσης, αποκλείεται να έχουμε ισότητα της μορφής

. Άρα πόσο μάλλον της μορφής

με

. Τελειώσαμε.