Να δώσω κι εγώ την δική μου-ελαφρώς διαφορετική-προσέγγιση στο όμορφο θέμα με ενδιαφέρον σαφώς.
1) Μας δίνεται ως δεδομένη η σχέση
Θεωρώ την συνάρτηση

Βρίσκουμε την παράγωγο της εν λόγω συνάρτησης και έχουμε

γνησίως αύξουσα συνάρτηση, συνεπώς είναι και
Επίσης παρατηρούμε ότι :

και
Από τις σχέσεις

προκύπτει ότι

και αφού η κατασκευασμένη συνάρτηση
είναι γνησίως μονότονη, τότε η

που βρήκαμε, μοναδική.
2) Έχουμε
Υπολογίζοντας την πρώτη παράγωγο της συνάρτησης έχουμε:

συνεπώς η

είναι γνησίως αύξουσα συνάρτηση.
3) Από το προηγούμενο ερώτημα η

γνησίως αύξουσα οπότε για
Για το όριο έχουμε:
Είναι
Με όμοιο τρόπο υπολογίζουμε και το
Από το κριτήριο παρεμβολής έχουμε ότι

όπου και βρήκαμε το ζητούμενο.
Εξυπακούεται ότι η συνάρτηση

είναι συνεχής-άρα και ολοκληρώσιμη-αφού η

είναι παραγωγίσιμη και άρα συνεχής.
4) Θεωρούμε την συνάρτηση

με
Η συνάρτηση

είναι συνεχής στο
![\displaystyle{[0,1]} \displaystyle{[0,1]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/1109a14ceae9f7dfdce6cfbb76246020.png)
ως άθροισμα συνεχών συναρτήσεων.
Άρα

από θεώρημα Bolzano έχουμε ότι
Επισήμανση: 1)Στο ερώτημα
3) δεν νομίζω ότι βγαίνει η ανισότητα που ζητάει, κι εγώ την ανισότητα που έβγαλε ο Βασίλης απέδειξα.
2) Η συνάρτηση που έχω θέσει στο ερώτημα

και την ονομάζω

σαφώς και είναι διαφορετική από αυτή του
ερωτήματος

.