Συζήτηση για τα Φροντιστήρια (απο συγχώνευση)

[kalafatis_kon]

όπως υπάρχουν και καθηγητές στα δημόσια σχολεία που μέλημά τους είναι μόνο τα ιδιαίτερα που θα εκμαιεύσουν εκμεταλλεύομενοι και την θέση του καθηγητή στο δημόσιο σχολειο.

Αγαπητε φιλε Kalafatis οταν βγαινουμε σε ενα φορουμ και λεμε καποια στοιχεια πρεπει να δινουμε και στοιχεια και να τα λεμε επωνυμως.Ελπιζω να μπορεις να το κανεις ειδαλλως προκειται για κοινη συκοφαντια και λαικισμο.Φιλικα αλλα αντικειμενικα.

Επώνυμα μιλάω αγαπητέ συνάδελφε παπέλ και δεν λαικίζω ούτε συκοφαντώ κανένα απλά περιγραφώ μια κατάσταση που ζω και δεν μ αρέσει καθόλου. Πραγματικά δεν κατάλαβα καθόλου το ήφος της παράθεσης.

[Tkostas]

Φίλε Χρήστο , σίγουρα κατάλαβες ότι δεν με πείραξαν μόνο τα ορθογραφικά λάθη του συναδέλφου αλλά οι γενικεύσεις του ...

Φίλε Χρήστο,

για τα ορθογραφικά λάθη θα με συγχωρέσεις γιατί μου ξέφυγαν λόγω ότι γράφω με το πληκτρολόγιο και κάπου ξεφέυγει το δάχτυλο και δεν ξαναδιάβασα το κείμενο μου.

Οσον αφορά τις γενικέυσεις μπορεί να έχεις και δίκιο.
Ας μιλήσω τότε για την δικιά μου την περίπτωση και να μην γενικέυω γιατί ίσως να μην ξέρω πως λειτουργούν άλλα φροντηστήρια.
Εκεί που δουλεύω εγώ πάντως τα πράγματα έχουν ώς εξής:Παράδοση ύλης πάντα μπροστά από το σχολείο-ασκήσεις-εργασίες-τεστάκια-διαγωνίσματα Σαββατιάτικα,συνεχή παρότρυνση για διάβασμα ενημέρωση γονέων για τις κοπάνες,τις επιδόσειςκαι στο τέλος ξεχωρίζουν οι δυνατοί-οι μέτριοι και οι "κακοί" μαθητές.Τι και αν ο μαθητής έχει δυσλεξία από χρόνια και κανείς δεν το αντιλήφθηκε στο σχολείο και κατά δεύτερο λόγο στο σπιτι,τι και αν ολόκληρο τμήμα έπεσε και στις 3 τάξεις του γυμνασίου σε καθηγητή που μετρούσε τις ώρες για την σύνταξή του και άντε βγάλε εσύ άκρη στην πρώτη λυκείου..Το ίδιο το σύστημα νομίζω περιορίζει τον τρόπο διδασκαλίας στα σχολεία και περισσότερο στα φροντηστήρια.Τι άλλο μπορείς να κάνεις σε αυτόν τον περιορισμένο χρόνο και με αυτό το μέγεθος της ύλη και η επιτυχία του φροντηστηρίου να είναι ο απώτερος σκοπός τον Ιούνη με τους εισακτέους στις χλιδάτες σχολές.
Εάν κάνετε κάτι διαφορετικό εσείς το οποίο σας κάνει παιδαγωγούς μέσα στα αυστηρά πλαίσια λειτουργίας ενός φροντηστηρίου σας παραδέχομαι.
Υπάρχει η πολυτέλεια στις ώρες του φροντηστηρίου να αφήσεις το μάθημα και να κουβεντιάσεις με τους μαθητές για τις ανησυχίες τους,την αξία της γνώσης στη ζωή τους,τη χρησιμότητα των ακαταλαβίστικων μαθηματικών,την ιστορία τους(λες και γίνονται αυτά στα δημόσια σχολεία)??Το αντίθετο έχεις την απαίτηση μετά απο το εφτάωρο του σχολείου να είναι συγκεντρωμένοι στις 2 η ώρα να σε ακούσουν γιατί έχεις να τους πεις πολύ σημαντικά πράγματα!!!Τι να λέμε τώρα..Βέβαια απλώς υπάλληλος είμαι εκεί και τπτ αλλο.Αν ήμουν ιδιοκτήτης ίσως ήταν διαφορετικά.
Εγώ πάντως τον εαυτό μου τον βλέπω σαν το όχημα που καβαλάν οι μαθητές για να πετύχουν στις εξετάσεις τους.Τίποτα παραπάνω και τιποτα λιγότερο.Και επειδή τυχαίνει να είμαι νεαρός ίσως με προσεγγίζουν πιο άνετα και έτσι ακόμη και σε αυτά τα στενά χρονικά περιθώρια κάποιες φορές ξεφέυγουμε και μου ανοίγονται.Και συνεχίζω να τους βλέπω και να τα λέμε και μετά το σχολείο.Αυτό μπορώ να πω οτι με ευχαριστεί.

και πάλι να με συγχωρέσεις για τα όποια ορθογραφικά λάθη...
Αυτές είναι οι σκέψεις μου.
Είναι ολοφάνερο ότι νιώθω άβολα...αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο από το να συμπάσχω με τους μαθητές αφου 10 ώρες τη μέρα είμαι μαζί τους.Βάστα με να σε βαστώ να ανεβούμε το βουνό.

[Μάιρα]

Συμφωνω κι εγω με τα παραπανω..ειμαι 27 κι δουλευω σε φροντιστηριο(που να δουλεψω αραγε?)..με αυτα που ειπωθηκαν απο αλλους συναδελφους εμεις δεν ειμαστε εκπαιδευτικοι..ανηκουμε στη μεριδα της "παραπαιδειας" που παραπεμεπει σε παρανομια..δεν εχουμε κανενα μεριδιο της επιτυχιας και της χαρας των παιδιων,δεν ειμαστε ικανοι να αναπτυξουμε σχεσεις μαζι τους ,δεν αγαπαμε τη δουλεια μας γιατι ειμαστε ενος ειδους λυτες ..και ολα αυτα επειδη δεν εχουμε διοριστει σε δημοσιο σχολειο..πιστευω οτι παντου βρισκεις τα παντα, αλλα ορισμενες φορες οι εκπαιδευτικοι του δημοσιου ειναι αυτοι που ξεχνουν πως ισως καποιες φορες θα πρεπει να κοιτανε και λιγο πισω τους..να θυμηθουν απο που ξεκινησαν να δουλευουν και ισως να σκεφτουν τι θα εκαναν αν ξεκινουσαν τωρα να διδασκουν..

Ασχετο:κύριε Μαρινη πολυ ωραία η σελίδα σας!

[polysot]

Μάιρα έχεις απόλυτο δίκιο...χωρίς να γενικεύουμε σε όλους τους συναδέλφους από οποιαδήποτε "πλευρά"...

[Μάιρα]

φυσικα και δεν γενικευω..."χωρίς βλάβη της γενικότητας παντα"

[pito]

[quote="Ραϊκόφτσαλης Θωμάς"]
Όταν υπάρξει πρώτη φορά που κάποιος μαθητής σου, σε αποκαλέσει στη τάξη "δάσκαλε" , τότε έχεις πάρει το πρώτο μήνυμα,

"ίσως και να μπορώ να γίνω δάσκαλος".

Αν στη συνέχεια αυτό επαναληφθεί από κάποιους άλλους, τότε έχεις πάρει το δεύτερο μήνυμα

"Μπορώ να γίνω δάσκαλος".

Το αν θα γίνεις τελικά εξαρτιέται από σένα και θα το απαντήσεις μόνον εσύ, όταν πάψεις να είσαι στη τάξη.

Κα θα κλείσω με μια φράση του Νίτσε (που ενώ είναι γενικότερη τη παραφράζω λίγο):

Ο καλός "μάστορας" όταν έρχεται το "τέλος" είναι χαρούμενος, γιατί το έχει δει πολύ πριν, ξέρει το αποτέλεσμα και έρχεται η ώρα να απολαύσει το καλό του δημιούργημα,
ο μέτριος αγωνιά γιατί δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα και τις επιπτώσεις του

Σχόλιο:
Κύριε Θωμά αυτό που λέτε είναι μεγάλη αλήθεια!!!

[nikos Karlovasi]

Κατά την ταπεινή μου γνώμη το φροντιστήριο δεν είναι παραπαιδεία. Προσωπικά πήγαινα φροντιστήριο από την πρώτη γυμνασίου και είμαι σίγουρος ότι ο ρόλος του φροντιστηρίου ήταν καθοριστικός για τη δική μου πορεία. Στο σχολείο κάναμε πολύ λίγα Μαθηματικά για τις εξετάσεις. Όσο καλοί και αν ήταν οι καθηγητές και όση καλή διάθεση και να υπήρχε το σχολείο απλώς δεν έφτανε. Και τώρα από τη θέση του καθηγητή αντιλαμβάνομαι ότι πολύ μεγάλο μέρος της μέρας μου στο Σχολείο πάει χαμένο σε αλλότριες απασχολήσεις και όχι στο μάθημα. Όταν δήλωνα το Μαθηματικό η εικόνα του επαγγελματία καθηγητή που είχα στο μυαλό μου ήταν αυτή του καθηγητή στο φροντιστήριο. Τέλος υποψιάζομαι ότι οι "μαθηματικές" συνθήκες εργασίας είναι πολύ πιο καλές από ότι στο Σχολείο.

[S.E.Louridas]

Μα εδώ έχουμε Ιδιωτικά σχολεία, που τα προτιμούν οι επώνυμοι ή τα μέλη του κοινοβουλίου προοδευτικά ή όχι και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις μέλη που είναι καθ’ ύλην αρμόδια για τα της Εκπαίδευσης της πατρίδας και που ισχυρίζονται ότι η Δημόσια εκπαίδευση επί των ημερών τους έφτιαξε (σύμφωνα με την θεωρία της γυναίκας του Καίσαρα και για του λόγου το αληθές θα έπρεπε τα παιδιά τους να τα πήγαιναν σε Δημόσια, άντε πρότυπα και πειραματικά σχολειά). Έχουμε πλήθος Ιδιωτικών Νοσοκομείων, που ενδόμυχα προτιμώνται από τα Δημόσια κ.τ.λ., κ.τ.λ…
Έχουμε συναδέλφους του Δημοσίου που κάνουν ενίσχυση των εσόδων τους από την φροντιστηριακή τους ενασχόληση (για μένα καλώς, αρκεί να μην είναι σε περιοχή τους) και τι να πρωτοδεί κανείς. Το στυλ αυτό οικονομίας είναι Επιβεβλημένο de facto. Στην δημοκρατία δεν υπάρχει δυνατότητα αλλαγής τέτοιων καταστάσεων παρά μόνο μέσω Μεγάλων ποιοτικών αλλαγών που θα υποβαθμίζουν σιγά – σιγά (δυστυχώς σε βάθος χρόνου) το γεγονός που δεν μας κάνει.
Δηλαδή αν ξαφνικά οι γονείς δεν έστελναν το παιδί τους φροντιστήριο πώς θα επεβίωνε αυτό; Ή αν το κράτος προσέφερε εκπαίδευση ποιότητας και πρόσεχε τους διδάσκοντες (που ξέρουμε σε τι συνθήκες παλεύουν), ποιότητα που να έπειθε (και όχι εξ’ ορισμού και εξ’ υποθέσεως) πως θα επεβίωνε το φροντιστήριο;
Κατά την άποψη μου δεν υπάρχει μεγαλύτερο και καλλίτερο αμορτισέρ για το ευρύτερο κερδοσκοπικό σύστημα από το να σού δίνει το « Δημοκρατικό » δικαίωμα να βρίζεις και να σχίζεις τα ρούχα σου για αυτό που τελικά επιλέγεις να κάνεις εσύ για τον εαυτό σου και που το θεωρείς αμάρτημα όταν το κάνουν οι άλλοι.

Προσωπικά Θεωρώ πως σε κάποιες περιπτώσεις στις μέρες μας Χτυπιέται Ανελέητα η ίδια η δομή της λογικής και εδώ χρειάζεται προσοχή, κύρια για τους νέους.

... Βρε λες η οικονομική κρίση να γίνεται ώστε να μας αναγκάσουν να κόψουμε ή ελαττώσουμε κακές για τον εαυτό μας συνήθειες, όπως του καπνίσματος, του ακριβού τύπου φαγητού που οδηγεί στο ζάχαρο και τη χοληστερίνη (σε συνδυασμό με την άθληση - περπάτημα γίνονται θαύματα γιά την υγεία μας),
ακόμα και στην κατάργηση του φροντιστηρίου;
Δηλαδή το όλο σκηνικό να έχει στηθεί από αγάπη προς τον Άνθρωπο - Άτομο;

S.E.Louridas

[polysot]

ΣΥΝΤΟΜΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ :
Εκπαίδευση σημαίνει ΣΧΟΛΕΙΟ...το οποίο φυσικά και μπορεί να γίνει καλύτερο.
Από κει και πέρα ο "χαμένος χρόνος" σε διάφορες δραστηριότητες είναι απαραίτητος για τον πλήρη ρόλο του σχολείου. Το σχολείο δεν έχει το ρόλο του εκγυμναστή πανελλαδικών εξετάσεων. Ρόλος του κάθε καθηγητή είναι να αξιολογεί μέσω των τελικών εξετάσεων τους μαθητές του στους στόχους και τις επιλογές που έκανε για αυτούς σύμφωνα με τις δυνατότητες, τις ανάγκες τους και τα αναλυτικά προγράμματα. Το φροντιστήριο υλοποιεί άλλους στόχους - ενίοτε συμπληρωματικά για το σχολείο (εφόσον σε αυτό δεν παρέχεται σωστό ή καθόλου πρόγραμμα εκγύμνασης για τις εξετάσεις). Από εκεί και πέρα το ποιος "μαθαίνει" το μαθητή να σκέφτεται μαθηματικά εξαρτάται αποκλειστικά από τον καθηγητή που έχει είτε στο σχολείο είτε στο φροντιστήριο. Σ'αυτό το σημείο το σχολείο έχει το πλεονέκτημα -όταν αυτό δεν απεμπολεί ο μαθητής ή ο διδάσκων- διότι μπορεί να λειτουργήσει με λιγότερη πίεση χρόνου. Έχει βέβαια το μειονέκτημα της μεγαλύτερης και ανομοιόμορφης τάξης.
Συνονόματε "δε θα μπω στο τρυπάκι" να σχολιάσω τις πολιτικές επιλογές και τους πολιτικά υπεύθυνους για αρκετές δεκαετίες εδώ. Νομίζω δεν έχει νόημα. Σίγουρα θα θυμηθώ να το κάνω, όταν και αν κάποτε γίνουν εκλογές

[S.E.Louridas]

Επιτρέψτε μου να κάνω μία επιστοφή λέγοντας, πως η μη δυνατότητα δημιουργίας κατάλληλου περιβάλλοντος εκπαίδευσης δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικών τερτιπιών, δεν είναι τόσο light θέμα.
Πρώτα από όλα είναι αποτέλεσμα παντελούς απουσίας πολιτικής με στοιχειώδεις κανόνες ηθικής. Αλλοίμονο αν δεν δούμε την σοβαρότητα του θέματος στις σωστές βάσεις. Κατά τα λοιπά δεν μπορεί να μιλούν για πρόοδο άτομα που αντί να κτίζουν γκρεμίζουν και να μένουν στο απυρόβλητο. Αυτό είναι συνενοχή. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πρόβλημα στα θεμέλια ενός κτηρίου και να συζητάμε για το πόμολο της πόρτας του ρετιρέ. Ο τυχόν γερός σεισμός δεν θα σεβαστεί αυτό το πόμολο και θα ρίξει το κτήριο. Και τώρα η δημοσιογραφική ερώτηση της πλάκας: Καλά τα λες αλλά εσύ τι προτείνεις; Άμεση Απάντηση (που αφορά τον καθηγητή με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει με την φτωχή του βιβλιοθήκη, όχι πάντα με δική του ευθύνη) το άτομο Καθηγητής να υπερβάλει εαυτόν και να έχει σαν στόχο την υπέρβαση ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. Στην συνέχεια ο εκλεγμένος υπεύθυνος άρχων για την εκπαίδευση να πιέζεται συνεχώς να εκτελέσει την αποστολή που του ανέθεσαν οι πολίτες, αφού κατ' αρχήν και κατ' αρχάς πάνω από όλα θα πρέπει να είναι ο δημόσιος χαρακτήρας της Παιδείας Της Υγείας και μετά βλέπουμε. Με την ετοιμότητα και την έγκαιρη παρέμβαση ώστε να μην παρακάμπτονται οι ατέλειες των υπεύθυνων κτιστών κακών κτισμάτων με βάση την λογική του σύγχρονου δημοσιογραφικού τεχνάσματος : ότι έγινε, έγινε ας δούμε τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Να γιατί λέω ότι σε κάποιες φάσεις χτυπιέται η λογική. Λες και μπορείς να κτίσεις επεκτείνοντας πάνω σε κακή κατασκευή χωρίς προηγουμένως να γκρεμίσεις τα σαφώς επικίνδυνα σημεία.
Αν δεν γίνουν κινήσεις έχοντας στο μυαλό μας τους σωστούς προσανατολισμούς, οι καμπάνες περί « κακής παραπαιδείας » που πρέπει να καταργηθεί ή το δίλημμα του ποιος καθηγητής είναι καλλίτερος ο του φροντιστηρίου ή ο του σχολείου μόνο σαν ρητορικές κακές στιγμές μπορεί να εκθλιφθούν, κάτι δηλαδή σαν κοροϊδία και μάλιστα χωρίς χιούμορ.


S.E.Louridas

[Τηλέγραφος Κώστας]

Είμαι της άποψης ( ελπίζω), ότι σιγά σιγά τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους .
Για να μην μακρηγορώ, νομίζω ότι είναι καιρός για την κατάργηση του δημόσιου σχολειού και την δημιουργία νέου σχολείου ελεύθερης επιλογής.
Τα σχολεία να δοθούν σε ιδιώτες, οι ιδιότητες να επιλέγουν καθηγητές ,οι γονείς να έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής σχολείων και να αποδίδουν το ανάλογο κόστος εκπαίδευσης (έξοδα του κράτους) εκεί που θα πιάσει τόπο .
Έτσι απλά όλα διορθώνονται και η δωρεάν παιδεία θα αποκτήσει νόημα και ποιότητα .

[polysot]

Επιτρέψτε μου να κάνω μία επιστοφή λέγοντας, πως η μη δυνατότητα δημιουργίας κατάλληλου περιβάλλοντος εκπαίδευσης δεν είναι αποτέλεσμα πολιτικών τερτιπιών, δεν είναι τόσο light θέμα.
Πρώτα από όλα είναι αποτέλεσμα παντελούς απουσίας πολιτικής με στοιχειώδες κανόνες ηθικής. Αλλοίμονο αν δεν δούμε την σοβαρότητα του θέματος στις σωστές βάσεις. Κατά τα λοιπά δεν μπορεί να μιλούν για πρόοδο άτομα που αντί να κτίζουν γκρεμίζουν και να μένουν στο απυρόβλητο. Αυτό είναι συνενοχή. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχει πρόβλημα στα θεμέλια ενός κτηρίου και να συζητάμε για το πόμολο της πόρτας του ρετιρέ. Ο τυχόν γερός σεισμός δεν θα σεβαστεί αυτό το πόμολο και θα ρίξει το κτήριο. Και τώρα η δημοσιογραφική ερώτηση της πλάκας: Καλά τα λες αλλά εσύ τι προτείνεις; Άμεση Απάντηση (που αφορά τον καθηγητή με τα πενιχρά μέσα που διαθέτει με την φτωχή του βιβλιοθήκη, όχι πάντα με δική του ευθύνη) το άτομο Καθηγητής να υπερβάλει εαυτόν και να έχει σαν στόχο την υπέρβαση ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ. ....

Συμφωνώ πλήρως και αυτό έγραψα ουσιαστικά παραπάνω...

... οι καμπάνες περί « κακής παραπαιδείας » που πρέπει να καταργηθεί ή το δίλημμα του ποιος καθηγητής είναι καλλίτερος ο του φροντιστηρίου ή ο του σχολείου μόνο σαν ρητορικές κακές στιγμές μπορεί να εκθλιφθούν, κάτι δηλαδή σαν κοροϊδία και μάλιστα χωρίς χιούμορ.
S.E.Louridas

και φυσικά δεν υπάρχει ο καλύτερος καθηγητής στο σχολείο ή στο φροντιστήριο, αλλά σίγουρα υπάρχουν καλοί και κακοί και στα δύο. Όπως επίσης δε διαφωνώ με την ύπαρξη των φροντιστηρίων. Υπηρετούν και αυτά συγκεκριμένους στόχους.
Τώρα όσον αφορά το δικό μου όραμα για την εκπαίδευση δεν είμαι σίγουρος πλέον αν έχει νόημα να το εκθέσω (κι άλλο) αφού όσοι μαζευτούμε και μιλήσουμε τόσες διαφορετικές απόψεις θα έχουμε όσον αφορά την εφαρμογή και το ειδικό του μέρος. Νομίζω ότι θα ήταν δυνατή μία συμφωνία σε ένα γενικό πλάνο και έπειτα...στην εφαρμογή;;; Μάλλον πάλι θα εξαρτάται από την οπτική και την υπευθυνότητα του καθενός μας ξεχωριστά. Έχει γίνει άραγε καμία συζήτηση - έρευνα - απεικόνιση των αποτελεσμάτων κανενός από τα εκπαιδευτικά προγράμματα που υπήρξαν στην Ελλάδα τα τελευταία 50 χρόνια;;; Υπήρξαν καταρχήν τέτοια με καθολική οπτική ή απλά η εκπαίδευση ήταν πάντα μία κουβέρτα καμωμένη από μπαλώματα; Κάπως έτσι θα πρέπει να ξεκινήσουμε πιστεύω. Δηλαδή μία πορεία θα έπρεπε να έχει τα εξής βήματα :
1. Συζήτηση - συλλογή απόψεων για τα κακώς κείμενα της γενικής οπτικής των αναλυτικών προγραμμάτων.
2. Ομοίως για τα επιμέρους στοιχεία της εφαρμογής τους.
3. Συνολική αντιμετώπιση και κατασκευή από το μηδέν γενικού πλάνου και στόχου της εκπαίδευσης (η οποία θα πρέπει να ταιριάζει και σε μεγάλο ποσοστό με τις αντιλήψεις αυτών που θα εφαρμόσουν ή να αλλαχθούν οι αντιλήψεις τους βλ. παρακάτω).
4. Κατασκευή ειδικών πλάνων και εφαρμογής ειδικότερα. Έπειτα ακόμη μεγαλύτερη εξειδίκευση του πλάνου για κάθε μάθημα ως μέρος του συνόλου.
5. Εκπαίδευση αυτών που θα κληθούν να εφαρμόσουν τα παραπάνω. Πραγματική όχι για να καλυφθούν τα κονδύλια από τα ΕΣΠΑ και συνεχής καθοδήγησή - συνεπικούρησή τους με επιτελείο συμβούλων που δε θα έχουν ο καθένας 150 σχολεία στην αρμοδιότητά του και 400 καθηγητές... Ώστε να μπορεί ο κάθε κρίκος της αλυσίδας να προσαρμόζεται ανάλογα με την προσωπικότητά του στον κοινό μεγάλο στόχο.
6. Επιλογή των νέων καθηγητών στο εξής μέσω ενός διαγωνισμού που θα κρίνει τις δυνατότητες προσαρμογής τους και εφαρμογής των θεμελιωδών παραπάνω...

ΥΓ : Κώστα που δημοσίευσες όσο έγραφα το σύστημα αυτό έχει εφαρμοστεί σε Αμερική, Βρετανία και ίσως αλλού που δε γνωρίζω και έχει ΑΠΟΤΥΧΕΙ παταγωδώς. Όμως δε θα είχα πρόβλημα να εφαρμοστεί - έτσι κι αλλιώς π@#@!# έχει γίνει η ζωή μας - για να δουν όλοι ΠΟΣΟ ΠΟΛΥ θα αποτύχει και εδώ να πειστούν και να πάψουν να μας πρίζουν!!! Βλέπω εξάλλου καθημερινά πόσο καλά λειτουργεί ο ιδιωτικός τομέας : απάτες, μίζες, κλοπές με κάθε τρόπο, ανευθυνότητα, ψέμα, εκμετάλλευση, ψευτογκλαμουριά, ψευτοργάνωση και λαμογιά ... από τον μικρό ελεύθερο επαγγελματία μέχρι τη μεγαλύτερη ιδιωτική εταιρεία...

[Κοτρώνης Αναστάσιος]

Καλησπέρα και χρόνια πολλά

Είμαι της άποψης ( ελπίζω), ότι σιγά σιγά τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους .
Για να μην μακρηγορώ, νομίζω ότι είναι καιρός για την κατάργηση του δημόσιου σχολειού και την δημιουργία νέου σχολείου ελεύθερης επιλογής.
Τα σχολεία να δοθούν σε ιδιώτες, οι ιδιότητες να επιλέγουν καθηγητές ,οι γονείς να έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής σχολείων και να αποδίδουν το ανάλογο κόστος εκπαίδευσης (έξοδα του κράτους) εκεί που θα πιάσει τόπο .
Έτσι απλά όλα διορθώνονται και η δωρεάν παιδεία θα αποκτήσει νόημα και ποιότητα .

Μπορείς να το εξηγήσεις λίγο καλύτερα αυτό γιατί ειλικρινά αδυνατώ να το καταλάβω. Πώς ακριβώς δηλαδή να λειτουργήσει κάτι τέτοιο.

[nsmavrogiannis]

Το ζήτημα έρχεται και επανέρχεται με μία αξιοπρόσεκτη περιοδικότητα. Ίσως όλη αυτή η περί φροντιστηρίων φιλολογία πρέπει να συγκεντρωθεί σε ένα ενιαίο θέμα. Προσωπικά τις απόψεις μου τις έχω εκθέσει στο παλαιό mathematica (http://www.nsmavrogiannis.gr/Fr/frs.htm) και δεν θα είχε νόημα η επανάληψη τους. Θίγω μόνο μερικά ζητήματα συμπληρωματικού χαρακτήρα:
1) Το mathematica είναι μία μεγάλη διαδικτυακή κοινότητα όπου μετέχουν πολλοί μαθηματικοί και σ' αυτήν προστατεύεται η ισηγορία. Με άλλα λόγια έχουν όλοι την δυνατότητα να διατυπώσουν την γνώμη τους. Αυτό δεν σημαίνει και ότι όλες οι γνώμες είναι αποδεκτές, ίση αξίας, διεισδυτικότητας ή και σοβαρότητας. Η Δημοκρατία, η σημαντικότερη επινόηση για την πολιτική διακυβέρνηση δεν θεωρεί ως κολάσιμη την πρόχειρη ή επιπόλαιη κρίση (αν και οι παππούδες μας στην Αρχαία Αθήνα σοφότεροι όντες είχαν κάποια πρόβλεψη και γιαυτό).
2) Το παρόν θέμα παρουσιάζει μία αφύσικη βιωματική φόρτιση λες και κάποιοι θέλουν να βγάλουν το άχτι τους. Μήπως τα πράγματα μπορούν κατά τι να απλουστευθούν; Μήπως καλόν είναι όποιος θεωρεί ότι του ταιριάζει ως χώρος εργασίας η Δημόσια Εκπαίδευση να φροντίσει να πάει εκεί και όποιος θεωρεί ότι στη Δημόσια εκπαίδευση "χάνεται" να μετακινηθεί στην ιδιωτική-φροντιστηριακή; Και όταν όλες οι μετακινήσεις γίνουν να στρωθεί ο καθείς να κάνει την δουλειά του όσο καλλίτερα μπορεί χωρίς κλάψα και μουρμούρα για τους άλλους; Γιατί ας σοβαρευτούμε: ούτε τα φροντιστήρια εμποδίζουν τα σχολεία να δουλέψουν, αν το θελήσουν, αλλά ούτε και τα σχολεία αποτελούν εμπόδιο στα φροντιστήρια αν το έχουν σκοπό να μεγαλουργήσουν.
3) Παλαιόθεν η ανθρωπότητα έκανε ένα διαχωρισμό ανάμεσα σε δημόσια αγαθά και ιδιωτικά αγαθά. Σε δημόσιες λειτουργίες και σε ιδιωτικές λειτουργίες. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε δημόσιο και ιδιωτικό δεν είναι παντού η ίδια και διαφέρει από κράτος σε κράτος. Πάντως η ιστορική πείρα έχει δείξει ότι η ιδιωτικοποίηση βασικών λειτουργιών όπως η παιδεία η υγεία η ασφάλεια και οι υποδομές αποβαίνει εις βάρος των πιο αδύναμων: οικονομικά, κοινωνικά, μορφωτικά. Η ρητορεία για την ιδιωτικοποίηση των πάντων ουδόλως αθώα είναι. Ο καθείς μπορεί να ζητάει να πάνε δημόσιοι πόροι στο μαγαζί του αλλά κάνει μπαμ ότι ενδιαφέρεται για τον δικό του μπεζαχτά και όχι για το κοινό καλό. Η υπεράσπιση του κοινού καλού περνάει μέσα από την υπεράσπιση του Δημόσιου σχολείου, του Δημόσιου Νοσοκομείου και πάει λέγοντας. Αν αυτά ποιοτικά υστερούν η υπεράσπιση του κοινού καλού, για όσους ειλικρινώς ενδιαφέρονται, περνάει αναγκαστικά από τον δημόσιο έλεγχο και την βελτίωση της ποιότητας τους. Και επιτέλους ας μπουν στην άκρη τα απλοϊκά επιχειρήματα για την "ορθολογική λειτουργία της αγοράς" όπου δήθεν ο πελάτης-καταναλωτής επιλέγει. Και στρεβλώσεις υπάρχουν και καρτέλ δημιουργούνται και απληροφόρητοι υπάρχουν. Το παράδειγμα της ιδιωτικής τηλεόρασης είναι χαρακτηριστικό.
Μαυρογιάννης

[cretanman]

Είμαι της άποψης ( ελπίζω), ότι σιγά σιγά τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους .
Για να μην μακρηγορώ, νομίζω ότι είναι καιρός για την κατάργηση του δημόσιου σχολειού και την δημιουργία νέου σχολείου ελεύθερης επιλογής.
Τα σχολεία να δοθούν σε ιδιώτες, οι ιδιότητες να επιλέγουν καθηγητές ,οι γονείς να έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής σχολείων και να αποδίδουν το ανάλογο κόστος εκπαίδευσης (έξοδα του κράτους) εκεί που θα πιάσει τόπο .
Έτσι απλά όλα διορθώνονται και η δωρεάν παιδεία θα αποκτήσει νόημα και ποιότητα .

Κώστα διαφωνώ με όσα αναφέρεις παραπάνω εκτός αν με πείσεις ότι είναι αναγκαία η κατάργηση του δημόσιου σχολείου γιατί δεν καταλαβαίνω τα όσα (λίγα και συνοπτικά) γράφεις. Προσωπικά με ΑΣΕΠ διορίστηκα οπότε η όποια π.χ. αξιολόγηση δε με βρίσκει να διαφωνώ! Αντιθέτως μάλιστα είναι ευπρόσδεκτη αρκεί να γίνει με υγιή τρόπο! Και δυστυχώς κάτι τέτοιο είναι δύσκολο να επιτευχθεί διότι στη χώρα μας η αξιολόγηση είναι συνδεδεμένη με το εκάστοτε πολιτικό καθεστώς.

Όμως οι κάθε είδους ιδιωτικοποιήσεις οι οποίες στο τέλος θα προσφέρουν αμφίβολης ποιότητας προγράμματα σπουδών, βαθμούς, απολυτήρια κτλ κτλ..., θα καταντήσουν τα σχολεία να είναι ελιτίστικα! Γιατί αν τα χρήματα είναι αυτά που κυβερνούν ένα σχολείο (γιατί κάτι τέτοιο θα καταντήσει να γίνει), τότε θα μιλάμε για εκπαίδευση των λίγων όπου "επειδή η οικογένεια του τάδε είναι χορηγός το παιδί του θα τύχει καλύτερης μεταχείρισης". Και αυτό που σκέφτομαι ως χειρότερο είναι ότι οι ιδιωτικοποιήσεις (στη χώρα μας πάντα) θα καταντήσουν την παιδεία να είναι απλά μια "μπίζνα" (με την κακή έννοια της λέξης) στην οποία πολλοί θα επενδύουν όχι από μεράκι όπως θα 'πρεπε, αλλά επειδή "όπως και τον καφέ ο Έλληνας δε θα τον κόψει (εξ' ου και οι μπόλικες καφετέριες), έτσι δε θα κόψει και τη μόρφωση από το παιδί του". Και επειδή οι περισσότεροι γονείς θα έχουν άγνοια του τι σημαίνει καλό σχολείο και επειδή τα αφεντικά στις δουλειές τους θα τους "τρέχουν" από το πρωί μέχρι το βράδυ "πού χρόνος για να μεταφέρω το παιδί μου στο παραδίπλα σχολείο που είναι πιο καλό από αυτό που έχω στη γειτονιά μου"!! Έτσι σε κάθε στενό θα έχουμε κι ένα σχολείο το οποίο θα έχει λίγους μαθητές, θα προσφέρει αμφιβόλου ποιότητας μόρφωση γιατί θα ακολουθεί όποιο πρόγραμμα θεωρεί πιο "καλό" (δηλαδή πιο ελκυστικό για τα παιδιά και τους γονείς τους) και θα υπάρχουν και τα σχολεία που θα συγκεντρώνουν αρκετούς μαθητές για διάφορους λόγους (είτε γιατί πραγματικά θα είναι πολύ καλά και θα προσφέρουν πολύ καλή ποιότητα μόρφωσης είτε γιατί είναι ελκυστικά γιατί παρέχουν γήπεδα μπάσκετ/τέννις/τζακούζι/θερμενόμενη πισίνα/εστιατόριο/καφετέρια/club/πολλές ώρες γυμναστικής (που στο πρόγραμμα θα φαίνονται ως μαθηματικά/αρχαία)/λίγες ώρες μαθηματικών και άλλα ευτράπελα). Και η τηλεόραση τείνει να γίνει ιδιωτική, ιδιώτες πληρώνουν τους "καλύτερους" δημοσιογράφους και κοίτα που έχει καταντήσει... Ψάχνεις μέσα στο σκουπίδι να βρεις κάτι να φας! Και δυστυχώς μόνο τσιμπάς... και τις περισσότερες φορές... μένεις νηστικός!

Όσο λοιπόν υπάρχουν οι συγκεκριμένοι πολιτικοί, οι συγκεκριμένοι διεφθαρμένοι υπουργοί που έχουν φέρει τον τόπο και τους ανθρώπους τους σε τέτοια εξαθλίωση, οι κομματάρχες που λαϊκίζουν καθημερινά για να τσιμπήσουν το "ψηφαλάκι" και να εξασφαλίσουν τη μελλοντική σύνταξη και μαζί με αυτή και το μέλλον των απογόνων τους εις βάρος των υπόλοιπων, όσο η παιδεία μας πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο (όχι φυσικά λόγω των "κακών" εκπαιδευτικών που αποτελούν τη μειοψηφία αλλά της κακής πολιτικής που βλέπει τους πολίτες ως φτηνά εργατικά χέρια, υποδουλωμένους στο πελατειακό σύστημα που έχουν οι πολιτικοί δημιουργήσει), και όσο υπάρχει έστω κι ένα παιδί σε κάποια γωνιά της Ελλάδας (στην οποία δε θα μπορεί φυσικά να φτιαχτεί "ιδιωτικό") που θέλει να μορφωθεί ΕΓΩ θα είμαι ΑΝΤΙΘΕΤΟΣ σε οποιοδήποτε ξεπούλημα της Ελληνικής Παιδείας!

Αυτή είναι η άποψή μου για τη δημοσίευση του Κώστα παραπάνω, και η οποία είναι άσχετη με τον τίτλο του θέματος.

Αλέξανδρος

[Ανδρέας Πούλος]

Διάβασα προσεκτικά την εκτενή συζήτηση που αναπτύχθηκε στο viewtopic.php?f=6&t=5322.
Δεν θα σχολιάσω κάτι από τα γραφόμενα, αλλά θα ήθελα να παρατηρήσω ότι η μαθηματική εκπαίδευση δημόσια ή ιδιωτική
(είπα να μην σχολιάσω, αλλά από τον τίτλο που δίνω μάλλον φανέρωσα τις απόψεις μου, κάτι που είναι sic για έναν δημόσιο υπάλληλο,
αν και θεωρώ ότι έχω αρκετά όπλα στο ιδεολογικό μου οπλοστάσιο να αντιμετωπίσω τους κακόβουλους σχολιαστές),
είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται.
Θεωρώ ότι για να συζητάμε για την ιδιωτική και δημόσια μαθηματική εκπαίδευση πρέπει να γνωρίζουμε
α) την ιστορία της, β) τις κοινωνικές αιτίες που τις παράγουν και τις συντηρούν,
γ) τα άτομα που τη διαμόρφωσαν και τη σημάδεψαν με το έργο και τη διδασκαλία τους.
Αυτό που έχω να καταθέσω, το οποίο θεωρώ ότι μας βοηθά να κατανοήσουμε το πρόβλημα είναι δύο κείμενα για το θέμα που συζητάμε.
Το πρώτο είναι του Σπύρου Ζερβού και το δεύτερο του Θεόδωρου Καζαντζή.
Τα δύο κείμενα μου τα έδωσε ο φίλος Γιώργος Μπαλόγλου καθηγητή Πανεπιστημίου στις Η.Π.Α., γυιός φροντιστή, πιστέψτε με είναι καλό παιδί, δεν έχει κάνει φυλακή,
μετά από μιά εκτενή συζήτηση που είχα για το θέμα των αποκαλούμενων "φροντιστηρίων", τα έδωσε σε εμένα να τα σκανάρω, επειδή δεν είχε διαθέσιμο σκάνερ.
Νομίζω τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να τα παρουσιάσω.

Ευχαριστώ πολύ τον Αλέξανδρο Συγγελάκη και τον Γιώργο Ρίζο για τη βοήθεια τους για να αναρτήσω τα κείμενα των Ζερβού και Καζαντζή
και για την ιδέα τους να μεταφέρω εδώ μία ανάρτησή μου για τα αποκαλούμενα "Φροντιστήρια". Δεν μπορώ να συγκρατηθώ, η λέξη "παραπαιδεία" είναι παραπλανητικός και προβοκατόρικος. Είναι μέρος της μαθηματικής παιδείας της χώρας, στις συγκεκριμένες κοινωνικές συνθήκες από το 1930 έως και σήμερα και έχει σχέση κυρίως με την εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. και είναι ανεξάρτητη με το επίπεδο τηςμαθηματικής εκπαίδευσης που παρέχεται στα σχολεία Δημόσια και Ιδιωτικά.

Φιλικά,
Ανδρέας Πούλος

[Τηλέγραφος Κώστας]

Δεν είναι η ώρα ούτε να αναλύσω, πως θα λειτουργήσει (δεν είναι και εύκολο ) το σχολειό ελεύθερης επιλογής, ούτε σε ποιες βαθμίδες εκπαίδευσης θα πρέπει αρχικά να εφαρμοστεί, ούτε να εξηγήσω πως το επίπεδο εκπαίδευσης θα καλυτερεύσει.
Ας θέσω όμως ένα ερώτημα.
Αν αύριο το κράτος δώσει στους γονείς μια επιταγή (με το ποσό του ετήσιου κόστους εκπαίδευσης του παιδιού τους ) και την δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενός ιδιωτικού και δημόσιου σχολείου, ποιο θα επιλέγατε ;;;


Δέχομαι τις αντιρρήσεις και τις επιφυλάξεις σας, αλλά κάτι πρέπει να αλλάξει αλλιώς θα συνεχίσουμε να πηγαίνουμε προς τα πίσω.

Επί πολλά χρόνια μια μόνιμη θέση στο δημόσιο ήταν το όνειρο του Έλληνα.

Αλλά εδώ δεν είναι χώρος για τέτοιες συζητήσεις ..
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Υ.Γ: Πολλοί λένε ότι κάποτε στη Ελλάδα στο δημόσιο θα βρίσκονται μόνο τα σώματα βίας.

[Μπάμπης Στεργίου]

.....................Ας θέσω όμως ένα ερώτημα.
Αν αύριο το κράτος δώσει στους γονείς μια επιταγή (με το ποσό του ετήσιου κόστους εκπαίδευσης του παιδιού τους ) και την δυνατότητα επιλογής μεταξύ ενός ιδιωτικού και δημόσιου σχολείου, ποιο θα επιλέγατε ;;;

Κώστα , αυτό είναι ένα ωραίο ερώτημα, μόνο που μια κοινωνία που θα έδινε αυτή τη δυνατότητα στους γονείς , δεν ξέρω πώς θα λέγονταν, αλλά σίγουρα δεν θα ήταν καπιταλιστική !!! .

Αυτή λοιπόν η εκδοχή αποκλείεται για την Ελλάδα .Το πιο πιθανό είναι το κράτος να έρθει κάποια στιγμή και να πει : Ας μάθει μόνον όποιος μπορεί, όποιος έχει χρήματα δηλαδή , εγώ δε δίνω δεκάρα τσακιστή για την εκπαίδευση !
Τότε κάθε συζήτηση όπως και αυτή δεν θα έχει πια νόημα ! Καλύτερα λοιπόν να δούμε πώς θα φτιάξουμε ένα καλό Δημόσιο Σχολείο , σύγχρονο και ουσιαστικό , διότι κοντά στο αυστηρό Δημόσιο Σχολείο μπορεί να σταθεί με επιτυχία, εφόσον η Ελληνική Οικογένεια το επιθυμεί και οι οικονομικές συνθήκες το επιτρέπουν , τόσο το καλό Φροντιστήριο , όσο και κάθε άλλη συμπληρωματική μονάδα παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

*** Θεωρώ και γω ότι τις χρονιάρες αυτές μέρες καλύτερα να χαλαρώσουμε λίγο και να μαζέψουμε δυνάμεις για το νέο έτος που έρχεται , ώστε να ολοκληρώσουμε το βαρύ έργο της προετοιμασίας των μαθητών για τις εξετάσεις αλλά και γενικότερα για να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας ως δάσκαλοι απέναντι στους μαθητές όλων των τάξεων !

Καλή χρονιά !!!

Μπάμπης

[bilstef]

Επί πολλά χρόνια μια μόνιμη θέση στο δημόσιο ήταν το όνειρο του Έλληνα.

Κώστα, να ρωτήσω: Μήπως και δική σου;
Εδωσες ΑΣΕΠ για να διοριστείς στο Δημόσιο; Πόσες φορές;

Καλή χρονιά

[bilstef]

Δείγμα όσων συμβαίνουν στα ΔΗΜΟΣΙΑ σχολεία

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=75976
και
Η Χριστουγεννιάτικη εκδήλωση του 2011 του Μουσικού Σχολείου Κομοτηνής

http://www.youtube.com/watch?v=SqgetCb1lkk