mathematica.gr

Περιμένοντας την ανάρτηση των νέων βιβλίων, να ευχηθώ να είναι καλοτάξιδα, να πετύχουν το στόχο τους. Να ανταμείψουν τον κόπο συγγραφέων, συντελεστών και διορθωτών.
Χαίρομαι που βλέπω στις συγγραφικές ομάδες ονόματα φίλων στο

Κοιτώντας τα εξώφυλλα των νέων βιβλίων της Α΄Λυκείου, είδα ότι λείπει ο όρος "Ευκλείδεια" κι έμεινε σκέτο "Γεωμετρία".

Συμβαίνει σε όλα τα βιβλία. Άρα δεν είναι σύμπτωση, αλλά επιλογή, προφανώς, του Ι.Ε.Π.

Ξέρει κανείς το λόγο; Σημαίνει κάτι βαθύτερο;

Θυμήθηκα συνειρμικά την αντίδραση του Ν. Βαρουχάκη 40 χρόνια πριν στο σύνθημα: "Να φύγει ο Ευκλείδης".

Διαβάστε σχετικά, στην εργασία του Ν. Καστάνη στη Μαθηματική Επιθεώρηση τ.31 (1986)


Καστάνης Ν., «Να φύγει ο Ευκλείδης» − «Δε θα γίνουμε εθνικοί μειοδότες». Μια ιστορικο − διδακτική εξέταση της αντίφασης στη σχολική μας γεωμετρία. Μαθηματική Επιθεώρηση, έκδοση Ε.Μ.Ε., τ. 31, 1986, σσ. 3-18.

http://www.hms.gr/apothema/?s=sa&i=4652

Το αναρτώ και ως συνημμένο.

Αναζητώντας παλαιότερα βιβλία Γεωμετρίας, έκανα αναζήτηση στην ενημερωμένη και έγκυρη ιστοσελίδα του Παναγιώτη Χρονόπουλου εδώ . Εκεί αναφέρονται τα πιο επιδραστικά βιβλία Γεωμετρίας των τελευταίων δεκαετιών.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να γνωρίσουν οι νεώτεροι συνάδελφοι τη μαθηματική μας ιστορία μέσα από αυτά τα βιβλία.

Παρατήρησα ότι ελάχιστα αναφέρουν το παράθεμα "Ευκλείδεια". Μόνο οΣπ. Κανέλλος περιγράφει τη γεωμετρία του ως "Ευκλείδεια".



Επίσης στις Σχολικές Γεωμετρίες (ΕΔΩ) τον όρο "Ευκλείδειος" Γεωμετρία εισάγει ο Χ. Παπανικολάου το 1974. Κατόπιν χρησιμοποιείται ο όρος "Θεωρητική" Γεωμετρία. Τον τίτλο "Ευκλείδεια" επαναφέρουν οι Γ. Θωμαΐδης, Θ. Ξένος, Γ. Παντελίδης, Α. Πούλος & Γ. Στάμου το 1998 και κρατούν οι Η. Αργυρόπουλος, Π. Βλάμος, Γ. Κατσούλης, Σ. Μαρκάτης & Π. Σίδερης στην δική τους Γεωμετρία το 2001.

Θα χαρώ να δω περισσότερες πληροφορίες από όποιον γνωρίζει κάτι παραπάνω, όπως π.χ.για την ασυμβατότητα της Θεωρητικής Γεωμετρίας της Α΄ Λυκείου, Δ. Παπαμιχαήλ, Α. Σκιαδά (με αξιωματική θεώρηση Hilbert) με την Ευκλείδεια Γεωμετρία του Χ. Παπανικολάου (επιρροή Legendre), που περιγράφει στη σελίδα 14 του συνημμένου, ο Ν. Καστάνης.